Dit voorjaar gaan wij naar het schitterende eilanden Java en Bali, ook hier willen we weer veel goeds doen en natuurlijk hebben we daar ook jullie hulp bij nodig. Hoor van vele mensen, dat de bevolking op Bali het niet slecht hebben, maar schijn bedriegt, oke als je op Kuta loopt, is het net zoals de Spaanse stranden allemaal pracht en praal en luxe, maar dat alles is voor de toerist, als je iets verder kijkt of loopt, en als je het wil zien is er genoeg armoede en leed. En daar proberen, we het leed iets te verzachten, en hou me te goede, wij kunnen niet alle ellende op ons dak nemen van iedereen, maar wel van een aantal. We zijn al druk bezig met mailen met onze vroegere gids Sri, en voor ons is ze weer naar het weeshuis geweest om te vragen, wat we deze keer voor hun kunnen betekenen. Ook is ze naar een schooltje met gehandicapten geweest, zodat wij alweer de nodige wensen weten, die ze zo graag willen hebben, en wij willen dit graag met jullie realiseren.
De grootste wens en dat is elke keer hetzelfde, willen jullie rijst, meel, eieren, zeep e.d kopen, het is voor ons zo vanzelfsprekend, maar voor hun zijn deze dingen al een toer om het elke keer bij elkaar te sprokkelen, daar gaan we zowiezo voor zorgen, dat dat er komt er zowiezo. Maar we hebben gezegd, we willen meer doen. Sri haar best gedaan, om er achter te komen wat ze nog meer willen, want ja, trots is ook een ding. Niet teveel vragen…………..Maar na aandringen, hebben ze in de gaten, wij krijgen steun, en zo krijgen we de andere wensen te horen. Schommels voor de kinderen, want ja, ook deze kinderen willen graag spelen, ook willen ze graag voetballen, een gitaar, een key-board en ze willen ook heel graag t.shirts met de naam van de school erop, en wij hopen dat wij deze wensen allemaal kunnen laten uitkomen.
In het dorp waar Kadek woont, zij is degene die van ons een naaimachine heeft gekregen, zij krijgt nu veel opdrachten van dorpelingen, zodat zij in haar eigen levensonderhoud kan voorzien. Willen we ook graag weer wat doen, een andere vrouw ook helpen aan een naaimachine, of iets anders, het is een heel arm dorp, en het lijkt ons ook heel leuk om met alle kinderen daar, iets te doen, een spelletjes middag, eventueel met koekhappen erbij of pannenkoeken met ze maken. We worden nu al blij, om straks al die lachende kinderen te zien, want al hebben ze weinig tot niks, ze zijn altijd blij, en vooral al ze ons zien, ballonnetjes uitdelen van de Scapino en dan hebben we een plezier.
Maar op Java willen we het nodige doen, we gaan gewoon weer op pad, net zo als alle andere jaren, door te vragen aan gids of chauffeur. Dan hoor je gauw genoeg, waar ze je hulp nodig hebben, zo zijn we ook aan onze vorige adressen gekomen, zie Noord en Zuid- India.
Het is elke keer goed gekomen, en hebben we veel mensen geholpen, we weten het is een druppel op de gloeiende plaat, maar alle beetjes helpen.
We horen ook van velen, wat ons aanzet tot dit, wij genieten hier van, om tijdens onze vakantie iets te kunnen betekenen voor de mensen die het niet zo goed hebben als wij Nederlanders, het is niet allemaal zo vanzelfsprekend, elke dag eten op de tafel, een bed of een huis. En we weten dat we niet alle ellende op ons dak kunnen nemen, maar dat is ook niet de bedoeling, we doen wat we kunnen, en tevens gaan we natuurlijk ook nog andere dingen doen, als we op vakantie zijn, maar al het geld wat binnen komt voor Namaste is voor ons project, en we zouden niet durven en willen dat we daar zelfs maar een cent van zouden krijgen, onze reizen worden door ons zelf betaald, er blijft dus niets aan de strijkstok hangen.
Dus we hopen dat jullie ons zoveel willen helpen, zodat we vele wensen kunnen laten uitkomen. Alvast bedankt Bram en Rinnie
